Το Black Ops 2 σπάει τα ρεκόρ πωλήσεων

Ο αναλυτής της Cowen & Company Doug Creutz δήλωσε ότι το Call of Duty:Black Ops 2 κάνει πολύ καλύτερες πωλήσεις μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων σε σχέση με το Modern Warfare 3, γεγονός που δηλώνει ότι το Black Ops 2 θα ξεπεράσει σε πωλήσεις το πρώτο Black Ops και στο Xbox 360 και στο PS3. Η Activision είχε ανακοινώσει ότι o εν λόγω τίτλος απέφερε 1 εκ. δολάρια στις πρώτες 15 μέρες κυκλοφορίας του, 24 ώρες δηλαδή πιο γρήγορα από το MW3 , με αποτέλεσμα να βγει πρώτο σε πωλήσεις στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο.



Όσο αφορά το Call of Duty: Modern Warfare 4, ο διαχειριστής των social media της Activision Dam Amrich ανέφερε ότι στην φετινή Ε3 τον Ιούνιο θα έχουμε την παρουσίαση του.

 

Read More

The Amazing Spider-Man

Η αλήθεια είναι ότι η βιομηχανία μάς είχε σε συνηθίσει σε χαμηλής ποιότητας τίτλους που αποτελούν μεταφορά κάποιας κινηματογραφικής ταινίας ή comic. Θα πρέπει λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε ότι τοThe Amazing Spider-Man ξεφεύγει από αυτό το πλαίσιο. Προφανώς επηρεασμένο από τη σειρά Arkham του Batman, του οποίου όμως δυστυχώς δεν φτάνει την ποιότητα, μας δίνει την ευκαιρία να απολαύσουμε μία αυθεντική Spider-Μan εμπειρία. Η ιστορία αποτελεί συνέχεια της ταινίας, εξελισσόμενη λίγους μήνες μετά τα γεγονότα αυτής. Ξεκινάμε με μία επίσκεψη στα γραφεία της Oscorp ως καλεσμένοι της Gwen όπου και διαπιστώνουμε ότι ο Alistair Smythe συνεχίζει το έργο του Dr. Connors με πειράματα τόσο σε ρομπότ όσο και σε cross-species. 



Τα τελευταία όμως εξεγείρονται και αφού μολύνουν τους επιστήμονες καταφέρνουν να δραπετεύσουν στην πόλη. Ο ήρωας αναγκάζεται να ζητήσει την βοήθεια του Dr. Connors για να αντιμετωπίσει την μόλυνση που αρχίζει να εξαπλώνεται . Αφού τον απελευθερώσει από το ψυχιατρείο στο οποίο κρατείται ξεκινάει το κύριο μέρος της περιπέτειας μας, όπου θα αντιμετωπίσουμε εχθρούς όπως ο Vermin, o Scorpio αλλά και ορδές από ρομπότ. Σε γενικές γραμμές η ιστορία κινείται συνέχεια στο ίδιο μοτίβο και χωρίς εκπλήξεις και ανατροπές. Ευχάριστη εξαίρεση αποτελεί μία αποστολή κατά την οποία θα πρέπει να αποτρέψουμε την Felicia Hardy από το να διαπράξει μία ληστεία σε τράπεζα. Ο τίτλος αποτελεί ένα καθαρό action game εμπλουτισμένο με στοιχεία από stealth. Στην πραγματικότητα το ίδιο το παιχνίδι σε αρκετά σημεία του σε οδηγεί να παίξεις χρησιμοποιώντας το steath κομμάτι του αλλά η δομή του παιχνιδιού είναι τέτοια που ουσιαστικά αναιρεί τον ίδιο του τον εαυτό, θα πούμε όμως περισσότερα για αυτό στη συνέχεια. 



Η ύπαρξη του Manhattan ως open world είναι ένα από τα δυνατότερα σημεία που είδαμε στις περίπου 8 ώρες καθαρού gameplay που μας προσέφερε ο τίτλος μέχρι τον τερματισμό. Όσοι ασχοληθούν με τον τίτλο είναι βέβαιο ότι χωρίς καν να το καταλάβουν θα βρεθούν να κάνουν βόλτες μέσα στην πόλη ρίχνοντας τον ιστό τους από κτίριο σε κτίριο. Δυστυχώς οι αποστολές του βασικού storyline που διαδραματίζονται στο κέντρο του κόσμου είναι περιορισμένες, γεγονός που αποτελεί σημαντικό μειονέκτημα, καθώς οι εσωτερικοί χώροι δημιουργούν έντονη την αίσθηση της επανάληψης με τις εξαιρέσεις να είναι λιγοστές. Εκεί θα βρούμε όμως πλειάδα δευτερευόντων αποστολών, από το να αποτρέψουμε ληστείες μέχρι να κινηματογραφήσουμε τον Spidey εν ώρα "πτήσης". Και εδώ όμως κάνει την εμφάνιση της η επανάληψη αλλά είπαμε, η πόλη είναι από μόνη της πανέμορφη που δεν μας πειράζει τόσο. Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει να κάνουμε και στη συλλογή των 700 φύλλων comics που βρίσκονται διασκορπισμένα παντού και μέσω αυτής ξεκλειδώνονται πραγματικά παλιά comics του ήρωα.



Το σύστημα μάχης είναι απλοϊκό και χωρίς ιδιαίτερο βάθος. Το γεγονός αυτό δίνει τη δυνατότητα και για μία περισσότερο button mashing προσέγγιση χωρίς όμως κάτι τέτοιο να συνιστάται. Σκοπός μας είναι να συνδέσουμε όσο περισσότερα χτυπήματα γίνεται σε combo, το οποίο θα μας αποφέρει experience points που χρησιμοποιούνται για την προσθήκη νέων κινήσεων. Σημαντικός παράγοντας ουσίας για να το πετύχουμε αλλά  και εντυπωσιασμού σε ολόκληρο το παιχνίδι είναι η λειτουργία web rush, με την οποία ο χαρακτήρας μας εκτινάσσεται προς κάποια κατεύθυνση, ενώ κρατώντας πατημένο το πλήκτρο, ο χρόνος επιβραδύνεται και μας εμφανίζονται επιλογές για το που μπορούμε να μεταφερθούμε.

Η έλλειψη ποικιλίας κινήσεων οδηγεί μοιραία στην επανάληψη που όπως θα έχετε ήδη καταλάβει αποτελεί ένα από τα βασικότερα μειονεκτήματα του τίτλου, με τις μάχες να μην αποτελούν εξαίρεση είτε μιλάμε για απλούς εχθρούς είτε κάποιο boss fight. Είναι σημαντικό πάντως ότι παρά τις όποιες ατέλειες στο σύστημα μάχης, η δράσης που βλέπουμε στην οθόνη είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει το κομμάτι του stealth μπλέκεται με αυτό του action με όχι ιδιαίτερα αρμονικό τρόπο. Όταν ο παίκτης βρίσκεται κολλημένος στην οροφή μπορεί να εκτελέσει ένα stealth kill σε όποιον εχθρό βρίσκεται ακριβώς από κάτω του. Το πρόβλημα είναι ότι σε αρκετές περιπτώσεις κάτι τέτοιο είναι αδύνατο να συμβεί χωρίς να γίνουμε αντιληπτοί πράγμα που αναιρεί όλη τη φιλοσοφία της προσέγγισης. 



Από την άλλη κατά τη διάρκεια μάχης με πολλούς αντιπάλους θέλοντας και μη αναγκαζόμαστε να χρησιμοποιήσουμε μια λειτουργία ανάλογη του web rush με την οποία μεταφερόμαστε σε κάποιο τοίχο ή οροφή εκτός της δράσης ώστε να αναπληρώσουμε ενέργεια, μία καθαρά stealth λογική δηλαδή. Η αναγκαστική και απότομη αυτή εναλλαγή από action σε stealth και από stealth σε action όχι μόνο κουράζει τον παίκτη αλλά αφαιρεί και πολύ από το challenge του τίτλου. Στοn τεχνικό τομέα, τα συναισθήματα που μας μένουν είναι ανάμεικτα. Από τη μία τα γραφικά και το animation κινούνται σε μέτρια επίπεδα από την άλλη όμως όπως τονίσαμε και στην αρχή του άρθρου η πόλη έχει αποδοθεί πολύ όμορφα. Πέρα όμως από τις όποιες τεχνικές αναλύσεις, η Beenox έχει μεταφέρει με επιτυχία την ατμόσφαιρα του comic, γεγονός πολύ σημαντικό για τέτοιου είδους παραγωγή.



Το frame rate έχει κάποιες πτώσεις αλλά σε γενικές γραμμές δεν μας προβλημάτισε. Ένα στοιχείο που μας κούρασε είναι οι υπερβολικά μεγάλοι χρόνοι φορτώματος μεταξύ των αποστολών, ενώ ακόμα και με εγκατάσταση του τίτλου δεν είδαμε κάποια βελτίωση. Αν και οι ηθοποιοί της ταινίας δεν δάνεισαν τις φωνές τους στους ήρωες, τα voice overs είναι υψηλού επιπέδου. Δεν μπορούμε όμως να πούμε όμως το ίδιο και για το soundtrack, το οποίο περνάει σχεδόν απαρατήρητο με εξαίρεση ίσως τους τίτλους τέλους. Ένα ακόμη αρνητικό είναι η κακή υλοποίηση της κάμερας όταν ο χαρακτήρας βρίσκεται κρεμασμένος στο ταβάνι. Θα μπορούσε βέβαια να πει κανείς ότι αυτό γίνεται εσκεμμένα ώστε να αποδοθεί ρεαλιστικότερα η δυσκολία που υπάρχει στο να βλέπεις ανάποδα. Σε κάθε περίπτωση είναι ένα στοιχείο που θα κουράσει τον παίκτη ιδιαίτερα στην εκτέλεση stealth kills. Αντίθετα η A.I των αντιπάλων είναι ικανοποιητική, από την στιγμή που ο Spidey κάνει αισθητή την παρουσία του βρίσκονται σε επαγρύπνηση και δεν περιμένουν στατικοί.



Συνοψίζοντας, το The Amazing Spider-Man είναι ένα παιχνίδι με αρκετές αδυναμίες χωρίς όμως αυτό να το εμποδίζει να έχει υψηλό fun factor. Η Beenox έκανε ένα βήμα μπροστά με αυτήν της την προσπάθεια και μας δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερες προσδοκίες για το μέλλον. Ακόμα και έτσι όμως είναι γεγονός ότι υπάρχουν πιο ολοκληρωμένοι τίτλοι στην αγορά, οπότε εύλογα δημιουργείται το ερώτημα για ποιο λόγο κάποιος να ασχοληθεί με αυτόν. Η απάντηση είναι ότι οι υπόλοιποι τίτλοι δεν έχουν τον Spider-Man…

Πηγή

Read More

The Walking Dead: Survival Instinct

Όλοι οι gamers αγαπάμε τα zombies. Είναι που από μικρά η βιομηχανία μας τα «πλάσαρε» ως το the next big thing; Είναι που επαναπαυόμαστε στην ιδέα πως κάτι τέτοιο είναι απίθανο να συμβεί και το διασκεδάζουμε; Το μόνο σίγουρο είναι πως όλοι έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας μια κρυψώνα στη γειτονία, αν όχι στο ίδιο μας το σπίτι, ενώ σίγουρα έχουμε σκεφτεί ποιο καθημερινό αντικείμενο θα κατάφερνε να εξουδετερώσει τους απέθαντους «φίλους» μας σε περίπτωση… ανάγκης. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες ταινίες και βιντεοπαιχνίδια εμφανίζονται και μας παρουσιάζουν πως κάποια στιγμή θα έρθει το τέλος του κόσμου και οι άνθρωποι θα μεταμορφωθούν σε αργοκίνητα, ανθρωποφάγα όντα που ο μοναδικός τους σκοπός είναι να τρώνε.



Κανείς, όμως, δεν κατάφερε να το παρουσιάσει όπως ο Frank Darabont με τη σειρά The Walking Dead. Τροποποιώντας αρκετά το σενάριο που έγραψε ο Robert Kirkman για το ομώνυμο comic, κατάφερε να καθηλώσει ολόκληρο τον πλανήτη με τις περιπέτειες μιας ομάδας επιζώντων. Από τον πρώτο κιόλας κύκλο, η σειρά δημιούργησε ένα φανατικό κοινό που αγόραζε ό,τι έγραφε The Walking Dead πάνω. Και η ιδέα δεν άργησε να πέσει στο τραπέζι. Τι καλύτερο από το να δώσουμε στο κοινό την ευκαιρία να ζήσει λίγο από αυτόν τον post-apocalyptic κόσμο και να δει μια άλλη πλευρά της ιστορίας; Και εγένετο The Walking Dead: Survival Instinct. Η Activision, λοιπόν, αγοράζει τα δικαιώματα και αναθέτει στην Terminal Reality τη δημιουργία του τίτλου. Με τόσο κόσμο να «διψάει» για το παιχνίδι, οι προσδοκίες μεγαλώνουν. Φτάνει, μόνο, η ομάδα ανάπτυξης να καταφέρει να τις καλύψει…



Το Survival Instinct μας μεταφέρει πριν τα γεγονότα που παρακολουθήσαμε στην τηλεοπτική σειρά, εξιστορώντας μας τις περιπέτειες των αδερφών Dixon, του… «παλαβού» Merle και του αγαπημένου μας Daryl. Έτσι, λοιπόν, θα ζήσουμε, μπαίνοντας στο ρόλο του Daryl, το τι ακριβώς τους οδήγησε στην Atlanta, όπου συνάντησαν το υπόλοιπο group επιζώντων που γνωρίσαμε στη σειρά. Θα περιπλανηθούμε σε πόλεις και περίχωρα με μοναδικό σκοπό την επιβίωση, συλλέγοντας τρόφιμα, σφαίρες και βενζίνη για το αυτοκίνητό μας, αναζητώντας λόγους για να παραμείνουμε ζωντανοί. Στο «ταξίδι» μας αυτό θα συναντήσουμε αρκετούς επιζώντες που ζητούν τη βοήθειά μας, είτε να τους παραδώσουμε κάποιο αντικείμενο -όπως τροφή ή φάρμακα- είτε να τους σώσουμε από τους «απέθαντους». Η Terminal Reality έχει δημιουργήσει ένα πολύ ενδιαφέρον σύστημα για τους επιζώντες, καθώς μπορούν να ταξιδέψουν μαζί μας, αν φυσικά εμείς το επιθυμούμε. Επιπροσθέτως, υπάρχει η επιλογή να τους στείλουμε να μαζέψουν πρώτες ύλες, με κίνδυνο της ζωή τους. 



Όσο καλό και αν ακούγεται, δυστυχώς το αποτέλεσμα είναι παντελώς αδιάφορο, καθώς οι επιζώντες δε μας ακολουθούν κατά τη διάρκεια των αποστολών, δεν τους βλέπουμε πουθενά, ενώ όταν αποφασίσουμε να διώξουμε κάποιον -λόγω λίγων θέσεων στο αυτοκίνητο- απλά αποχωρεί χωρίς… «να ανοίξει ρουθούνι». Θα μπορούσε για παράδειγμα να μοιάζει με το αντίστοιχο σύστημα στα Dead Rising, αλλά δυστυχώς δεν έχει να προσφέρει τίποτα. Όσον αφορά το χώρο στο αυτοκίνητο που προαναφέρθηκε, σε κάθε αποστολή υπάρχουν κρυμμένα κλειδιά για ένα όχημα. Ανάλογα με τον τύπο του αυτοκινήτου -SUV, Sedan ή Truck- υπάρχουν και οι αντίστοιχες θέσεις και η αντίστοιχη κατανάλωση καυσίμων. Έτσι, θα πρέπει να επιλέξουμε πολύ προσεκτικά το επόμενο μέσο μεταφοράς μας για να μη βρεθούμε προ εκπλήξεων.



Τι μπορεί να συμβεί; Να ξεμείνουμε από βενζίνη στη μέση του πουθενά και να αναγκαστούμε να ψάξουμε στις γύρω περιοχές για ξεχασμένα μπιτόνια. Πρόκειται για ακόμα ένα πανέξυπνο σύστημα που ενσωμάτωσε η ομάδα ανάπτυξης του παιχνιδιού, το οποίο όμως -και πάλι- δε λειτουργεί σωστά. Οι περιοχές που θα «ξεμείνουμε» μοιάζουν πάρα πολύ μεταξύ τους, ενώ μετά τις δύο πρώτες ώρες ενασχόλησής μας με τον τίτλο θα παρατηρήσουμε πως επαναλαμβάνονται.

Ακόμα μια πολύ καλή ιδέα των δημιουργών είναι οι διαδρομές που καλούμαστε να πραγματοποιήσουμε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας. Μπορεί να μην έχουμε τον έλεγχο του αυτοκινήτου σε καμία στιγμή στο παιχνίδι, αλλά οι αποφάσεις που καλούμαστε να πάρουμε για τη διαδρομή είναι κρίσιμες. Και εξηγούμε: πριν κάθε ταξίδι μάς δίνονται τρεις επιλογές.  Η πρώτη μάς εγγυάται πως το αυτοκίνητο δε θα χαλάσει και θα έχουμε την ευκαιρία να βρούμε προμήθειες αλλά θα καταναλώσουμε πολύ βενζίνη, στην τρίτη είναι πολύ πιθανό να χαλάσει το όχημά μας αλλά θα κάνουμε οικονομία στα καύσιμα και δε θα συλλέξουμε προμήθειες, ενώ η δεύτερη αφήνει όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά, καταναλώνοντας βενζίνη σε κανονικούς ρυθμούς. Αν τυχόν χαλάσει το αυτοκίνητο, μεταφερόμαστε σε μια περιοχή με σκοπό να ψάξουμε για το κατάλληλο ανταλλακτικό, όπως ακριβώς όταν τελειώνουν τα καύσιμα. Μάλιστα και εδώ οι περιοχές είναι οι ίδιες, προσθέτοντας ακόμα ένα αρνητικό στοιχείο στα «πλην» του παιχνιδιού.



Σε κάθε πόλη που σταματάμε ο αριθμός των «περπατητών» είναι… ατελείωτος. Δυστυχώς, η Terminal Reality δεν πρόσεξε καθόλου το σύστημα respawn, με αποτέλεσμα οι περιοχές που μόλις καθαρίσαμε να ξαναγεμίζουν από το πουθενά με απέθαντους. Επίσης, δεν είναι λίγες οι φορές που ξαφνικά μας γραπώνει ένα ζόμπι από πίσω, ενώ ελάχιστα δευτερόλεπτα πριν δεν υπήρχε τίποτα εκεί ή το ίδιο μπορεί να συμβεί ακόμα και να είμαστε κολλημένοι με την πλάτη στον τοίχο. Καλό θα ήταν να αναφερθεί πως η τεχνητή νοημοσύνη είναι από τις χειρότερες που έχουμε συναντήσει τα τελευταία χρόνια. Ναι, το ξέρουμε πως οι «περπατητές» δεν κερδίζουν βραβείο εξυπνάδας, αλλά είναι περίεργο να μην αντιδρούν καθόλου στο φως του φακού ή όταν απλά περνάμε ακριβώς από δίπλα τους αθόρυβα. Το κερασάκι στην τούρτα είναι οι στιγμές, οι οποίες είναι και πολύ συχνές, που θα δούμε κάποιον να περπατά κολλημένος στον τοίχο, αδιαφορώντας… για τα πάντα, ενώ τα bugs όπου τα ζόμπι κολλάνε σε πόρτες και οχήματα αλλά συνεχίζουν να βαδίζουν δίνουν και παίρνουν.



Οι τρόποι να εξοντώσουμε τα ζόμπι είναι πολλοί και μάλιστα σε κάθε περίπτωση μπορούμε να τα προσπεράσουμε τρέχοντας, χωρίς να χρειαστεί να σκοτώσουμε κανένα. Μας δίνεται η ευκαιρία να τα ξεγελάσουμε πετώντας μπουκάλια ή πυρσούς προκειμένου να κατευθυνθούν προς τα εκεί, ενώ οι συναγερμοί των παρκαρισμένων αυτοκινήτων θα γίνουν οι καλύτεροί μας φίλοι. Ακόμα, μπορούμε απλά να ανεβούμε στην οροφή ενός οχήματος και να τα «μαζέψουμε» γύρω μας, με σκοπό να αδειάσουν οι διπλανοί δρόμοι και τα μαγαζιά. Αλλιώς, επιλέγουμε ανάμεσα σε καραμπίνες, πιστόλια, αυτόματα και ημι-αυτόματα όπλα για να… κάνουμε αισθητή την παρουσία μας ή το αγαπημένο crossbow του Daryl, μαχαίρια, τσεκούρια και σφυριά για πιο… αθόρυβες «δουλειές». Στον τεχνικό τομέα τα πράγματα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Το όλο σκηνικό θυμίζει Medal of Honor: Pacific Assault στο PlayStation 2 και όχι παιχνίδι του 2013.



Χαμηλής ανάλυσης περιβάλλον, κακοσχεδιασμένοι χαρακτήρες, τετραγωνισμένα textures είναι μόνο μερικά από τα αρνητικά στοιχεία που «κατάφερε» η ομάδα ανάπτυξης να δημιουργήσει. Τα -μουντής απόχρωσης- κτήρια και οι πόλεις μοιάζουν τόσο πολύ μεταξύ τους που ολόκληρο το παιχνίδι φαντάζει μια συνεχόμενη επανάληψη. Όσο για τα ζόμπι; Ελάχιστα σχέδια με πολύ κακή υλοποίηση. Και φυσικά, ούτε το ηχητικό μέρος το Survival Instinct καταφέρνει να αφήσει θετικές εντυπώσεις. Οι «περπατητές» ακούγονται το ίδιο είτε βρίσκονται ακριβώς πίσω μας είτε είκοσι μέτρα μακριά. Όταν, μάλιστα, βρεθούμε σε κλειστό χώρο η αίσθηση που λαμβάνουμε είναι πως πρόκειται να εισέλθουμε σε δωμάτιο γεμάτο από ζόμπι, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχουν μόνο δύο. Το μόνο θετικό είναι πως οι ηθοποιοί της τηλεοπτικής σειράς που παίζουν τα αδέρφια Dixons δίνουν τη φωνή τους και στους δύο χαρακτήρες του παιχνιδιού.



Από όπου και να το πιάσει κανείς, το The Walking Dead: Survival Instinct μυρίζει προχειροδουλειά και «αρπαχτή». Ενώ υπάρχουν πολλές καλές ιδέες που αν είχαν υλοποιηθεί σωστά θα μιλάγαμε για τον καλύτερο τίτλο με θεματολογία τα ζόμπι των τελευταίων ετών, αυτή τη στιγμή μιλάμε για ένα από τα χειρότερα retail παιχνίδια της τωρινής γενιάς συστημάτων οικιακής ψυχαγωγίας. Τραγικό gameplay, ελάχιστες διαφορές στο περιβάλλον, μηδενικό σενάριο και φυσικά γραφικά… πενταετίας, συνθέτουν ένα «παιχνίδι» το οποίο θα κουράσει ακόμα και τους μεγαλύτερους fans του The Walking Dead.

Πηγή

Read More