"Can it run Crysis?". Η σειρά Crysis έχει αποκτήσει ένα "βαρύ" όνομα στο gaming κόσμο, τόσο μεταφορικά, όσο και κυριολεκτικά. Κι αυτό διότι, απο το 2007 και μετά, καμία κυκλοφορία παιχνιδιού της σειράς δεν πέρασε απαρατήρητη, με τον απόηχο του πρώτου τίτλου να στοιχειώνει για πολύ καιρό τα παιχνίδια που ακολούθησαν. Η σειρά ταυτίστηκε έτσι με το "μέλλον", ή τον "οδηγό" αν θέλετε, της βιομηχανίας, αφού το οπτικό, τουλάχιστον, αποτέλεσμα ήταν ανώτερο απο οτιδήποτε άλλο υπήρχε ή ακολούθησε το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Το Crysis όμως, ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένα βαρύ benchmark software, αφού και το gameplay είχε μεγάλη αμεσότητα και ποικιλία, συνδυάζοντας την ανωτερότητα της Nanosuit με ένα ενδιαφέρον περιβάλλον και μεγάλη ελευθερία επιλογών ως προς την προσέγγιση των μαχών. Η... "κονσολοποίηση" του franchise έγινε σε μεγάλο βαθμό και με μεγάλη επιτυχία με το Crysis 2, το οποίο ήταν πιο ξεκάθαρο, φιλικό και ανοικτό προς όλους τους παίκτες, ανεξάρτητα από την πλατφόρμα.
Με βάση τα παραπάνω, μπορούμε να πούμε πως το Crysis 3 δεν είναι η επανάσταση που πολλοί πιθανώς περίμεναν. Κάνει σαφώς λιγότερες προσπάθειες να πάει τη σειρά (ή τη γενιά) ένα βήμα μπροστά και αποτελεί περισσότερο μια πρόταση που προσπαθεί να συνδυάσει και να βελτιώσει τα καλύτερα στοιχεία των δύο προηγούμενων παιχνιδιών, ώστε να σταθεί κάπου ανάμεσα. Ας δούμε όμως αναλυτικότερα τι προσπαθεί, και τι πετυχαίνει τελικά το Crysis 3.
"Survival of the fittest" - Το σενάριο
Ευτυχώς για όσους δεν έπαιξαν ή δε θυμούνται τις προηγούμενες εξελίξεις, οι δημιουργοί συμπεριέλαβαν την επιλογή "Previously on Crysis", όπου περιληπτικά μαθαίνουμε τι έγινε πριν το τρίτο μέρος. Η ιστορία συνεχίζεται από τα προηγούμενα κεφάλαια της σειράς και στο Crysis 3 φτάνει στην κορύφωσή της, ενώ οι παίκτες θα αναλάβουν το ρόλο του Prophet, όπως και στο δεύτερο παιχνίδι. Αυτή τη φορά, στο πλευρό του έχει την Claire Fontanelli, η οποία ηγείται και οργανώνει τους λιγοστούς τελευταίους επαναστάτες εναντίον της παντοδύναμης πλέον Cell Corporation, τον Karl-Ernst Rasch, δημιουργό της Nanosuit, και τελευταίο και καλύτερο, το "θνητό" πλέον Michael Sykes, γνωστό και ως "Psycho", πρώην μέλος της Raptor Team. Ο Prophet όμως είναι ο τελευταίος στρατιώτης που κατέχει την προηγμένη στολή, αφού η Cell έχει φροντίσει να αφαιρέσει με τη βία όλες τις υπόλοιπες στολές απο τους κατόχους τους -με τον Psycho να είναι ένα απο αυτά τα θύματα- και να σώζει τον ήρωά μας απο την ίδια μοίρα.
Η Cell Corporation έχει πλέον κυριαρχήσει οικονομικά και πολιτικά μέσω της αγοράς ενέργειας και "πρέσβης" της ισχύος της είναι ο Liberty Dome, ένας εντυπωσιακός τεράστιος θόλος που καλύπτει ολόκληρη την Νέα Υόρκη. Ο μαζικός αυτός θόλος, έχει οδηγήσει σε κατακόρυφη αύξηση της θερμοκρασίας και στο διάστημα που ο πρωταγωνιστής βρισκόταν εκτός δράσης (20 περίπου χρόνια), η Νέα Υόρκη μετατράπηκε σε μια τεράστια χαοτική ζούγκλα.
Το παιχνίδι εκτυλίσσεται στη ζούγκλα της Νέας Υόρκης, στην οποία όμως υπάρχει και μια ακόμη πιο επικίνδυνη απειλή, αυτή των εξωγήινων Ceph, και ο Prophet λόγω της Nanosuit, είναι ο μόνος που μπορεί να σταθεί εμπόδιο. Ο παίκτης έχει υπό τον έλεγχό του την απόλυτη ανθρώπινη (;) πολεμική μηχανή και το παιχνίδι φροντίζει να του το υπενθυμίζει αυτό σε κάθε σημείο. Η αφήγηση περιστρέφεται γύρω απο τη σχέση του ανθρώπου με τη στολή, καθώς βλέπουμε έναν Prophet ο οποίος απο τη συνεχή αντικατάσταση ανθρώπινων μερών με μηχανικά μέρη -ώστε να γίνει πιο ικανός και να έρθει ένα βήμα πιο κοντά στην τελειότητα- έχει χάσει το μέτρο και προσπαθεί να ισσοροπήσει ανάμεσα στην ανθρώπινη και τη μηχανική φύση του. Ο Psycho απο την άλλη, προσπαθεί να συνηθίσει τη ζωή χωρίς τη στολή του, ώντας πλέον ένας "κοινός θνητός". Η αλήθεια είναι πως έχουν γίνει προσπάθειες να εμπλουτιστεί και να γίνει πιο στιβαρό το αφηγηματικό επίπεδο, περισσότερο απο κάθε άλλο τίτλο της σειράς μέχρι σήμερα. Σε αυτόν τον τομέα, βοηθούν τα εξαιρετικά facial animations και τα πειστικά voice-overs, χωρίς βέβαια να έχουμε εν τέλη κάποια ιδιαίτερη ιστορία με συγκινήσεις ή κάποιο βαθύ σενάριο.Better, Faster, Stronger - Το gameplay
Όπως είπαμε παραπάνω, το παιχνίδι υπενθυμίζει στον παίκτη σε κάθε στιγμή, πως ελέγχει την απόλυτη πολεμική μηχανή και είναι ξεκάθαρο πως στη ζούγκλα αυτή, υπάρχει μια τροφική αλυσίδα, στην κορυφή της οποίας βρίσκεται ο παίκτης. Ο νόμος της επιβίωσης λέει πως επιβιώνει αυτός που προσαρμόζεται πιο εύκολα και η Nanosuit 3.0 επιτρέπει ακριβώς αυτό: ελευθερία επιλογών. Αντικρίζοντας ένα ανοιχτό και ποικιλόμορφο πεδίο, διάσπαρτο με ανύποπτους εχθρούς, ξεκινάει το, αδιαμφισβήτητα, πιο απολαυστικό τμήμα του παιχνιδιού: ο σχεδιασμός και το κυνήγι.
Σε κάθε "αρένα" που ανοίγεται μπροστά μας, δίνεται απόλυτη ελευθερία επιλογών προσέγγισης, με ελάχιστες εξαιρέσεις -όπως πχ. τα τελευταία τρία επίπεδα που απαιτούν πιο action προσέγγιση. Η πιο απολαυστική και ανταποδοτική προς τον παίκτη προσέγγιση, είναι κατά το γράφων, το stealth και ο καλύτερος σύντροφος σε αυτό το σημείο, είναι και η πιο ενδιαφέρουσα προσθήκη του τρίτου μέρους: το Predator Bow. Τίποτα δεν είναι πιο ικανοποιητικό απο τη μεθοδική, αθόρυβη εξουδετέρωση εχθρών βήμα - βήμα, έως τον αποδεκατισμό ολόκληρων μονάδων και την επιστροφή των βελών στη φαρέτρα μας, αφού τα μαζέψουμε απο τα πτώματα των εχθρών.
Συνολικά υπάρχει ένα οπλοστάσιο -που αποτελείται απο 22 ανθρώπινα και 5 περίπου εξωγήινα όπλα- που θα ικανοποιήσει όλα τα γούστα, αλλά το τόξο είναι αυτό που ξεχωρίζει και δίνει, από μόνο του θα λέγαμε, ξεχωριστό χαρακτήρα στο παιχνίδι. Αυτό βέβαια ίσως είναι και δίκοπο μαχαίρι, καθώς σύντομα συνειδητοποιούμε πως με τη σωστή υλοποίηση του τόξου στις μάχες, η χρήση οποιουδήποτε άλλου όπλου, μάλλον αποτελεί αγγαρεία -πόσο μάλλον όταν αρκετοί εχθροί εξουδετερώνονται με ένα μόλις βέλος, σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος. Για κάθε όπλο μάς δίνεται η δυνατότητα real-time παραμετροποίησης ώστε να το φτιάξουμε στα μέτρα μας και για κάθε περίσταση, ενώ μπορούμε να επιλέγουμε και τον τύπο των πυρομαχικών.
Για παράδειγμα, αν στο τόξο επιλέξουμε ηλεκτρικά βέλη, μπορούμε να στοχεύσουμε στο νερό όταν βρίσκονται εχθροί, για να πάθουν ηλεκτροπληξία, ή να σαμποτάρουμε ηλεκτρονικές συσκευές. Γενικότερα δίνεται η δυνατότητα έξυπνης χρήσης του περιβάλλοντος, κάτι που οι πιο παρατηρητικοί/ δημιουργικοί παίκτες μπορούν να εκμεταλλευτούν στο έπακρο.
Η υψηλότερη δυσκολία συνιστάται για όσους θέλουν την πιο απαιτητική πρόκληση που έχει να προσφέρει το παιχνίδι. Ειδικά τα τμήματα όπου συναντούμε τους εξωγήινους Stalkers, είναι απο τα πιο ενδιαφέροντα του τίτλου. Η αλήθεια είναι όμως, οτι θα θέλαμε τα σημεία αυτά που παίρνουμε το ρόλο του κυνηγού μέσα στη ζούγκλα, να είναι περισσότερα, αφού μετά το τέλος του campaign είναι σίγουρο ότι θα παίξουμε κάποια επίπεδα. Από τα επτά συνολικά κεφάλαια, το πρώτο είναι εισαγωγικό, ενώ τα τρία τελευταία, όπως προαναφέραμε, ακολουθούν πιο action μονοπάτια, προσφέροντας σκηνές με ισχυρούς εχθρούς, έντονες μάχες με bossfights αλλά και τμήματα όπου μπορούμε να επιβιβαστούμε σε οχήματα, όπως Buggys και APCs. Αυτό αφήνει τρία κεφάλαια "αγνού" κυνηγιού στηζούγκλα, πράγμα για το οποίο το Crysis 3 διαφημίστηκε περισσότερο.
Σίγουρα δε θα έβλαπτε λίγη περισσότερη ποικιλία στο level design, τόσο ποιοτικά, όσο και ποσοτικά. Κι αυτό, τη στιγμή που με την πιο αργή και μεθοδική προσέγγιση του παιχνιδιού απο τον παίκτη, η διάρκεια μετά βίας αγγίζει τις 7 με 8 ώρες, ενώ το campaign μπορεί εύκολα να ολοκληρωθεί ακόμη και σε 6 ώρες. Η διάρκεια έχει κάνει ένα αδικαιολόγητο βήμα πίσω σχετικά με το προηγούμενο παιχνίδι, τη στιγμή που το νέο περιβάλλον μπορούσε να δώσει το δημιουργικό έναυσμα στους developers να παραδώσουν πολλά περισσότερα απο όσα είδαμε εν τέλει.
Λαμβάνοντας υπόψη πως οι μεγάλες αλλαγές στο gameplay, ήρθαν με το Crysis 2, εδώ οι παίκτες που ασχολήθηκαν με το προηγούμενο, θα βρουν αμέσως τα "πατήματά" τους. Αυτό που γίνεται εύκολα αντιληπτό είναι πως το τρέξιμο (sprint) δεν καταναλώνει πλέον μέρος της ενέργειας, απλά σε κάποιο σημείο κουραζόμαστε, ενώ οι δύο πιο βασικές ιδιότητες της Nanosuit, τα Cloak και Armor modes, επιστρέφουν και ενεργοποιούνται ξανά με τα δυο bumpers. Ακόμη μια ενδιαφέρουσα προσθήκη είναι η δυνατότητα εξ' αποστάσεως hacking μέσω του αναβαθμισμένου visor.
Έτσι μπορούμε να επηρεάζουμε διάφορες ηλεκτρονικές συσκευές -αφού περάσουμε κάθε φορά μία παρόμοια διαδικασίας ενός απλού mini game- και να παραβιάσουμε πόρτες, να στρέψουμε turrets και νάρκες εναντίον των αντιπάλων μας κλπ. Αργότερα στο παιχνίδι ο Prophet μπορεί να απορροφά ενέργεια από μπαταρίες των Ceph, κάνοντας τη στολή "overpowered" για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, κατά το οποίο δε δέχεται damage και τα εξωγήινα όπλα δε ξεμένουν από πυρομαχικά, σπέρνοντας το "χάος". Τέλος, διάσπαρτες σε επίπεδα βρίσκονται κάποιες βαλίτσες, με τις οποίες μπορούμε να αναβαθμίσουμε διάφορες λειτουργίες της Nanosuit, έτσι ώστε να είμαστε πιο αποτελεσματικοί ανάλογα με το στυλ παιχνιδιού που προτιμάμε. Για παράδειγμα, μπορούμε να βελτιώσουμε την κατανάλωση ενέργειας, να κάνουμε πιο δυνατό, πιο γρήγορο ή εύστοχο το χαρακτήρα κλπ.
Σε ικανοποιητικά επίπεδα κυμαίνεται και η A.I., η οποία είχε κάποια σημαντικά προβλήματα στο προηγούμενο παιχνίδι. Εδώ, αν και έχουμε κάποια παράπονα, σίγουρα υπάρχει αισθητή βελτίωση. Οι 16 συνολικά τύποι εχθρών -που σε μεγάλο βαθμό διαφέρουν απλά στα μοντέλα- έχουν ελαφρώς διαφορετικές συμπεριφορές, πράγμα που συνεπάγεται τη διατήρηση του όποιου ρεαλισμού μπορεί να προκύψει, αφού αντιδρούν δυναμικά στις πράξεις μας.
Ένα έντονο αρνητικό στοιχείο, όμως, είναι πως αν για κάποιο λόγο βρεθούμε χωρίς Cloak, οι εχθροί μπορούν πολύ εύκολα να μας εντοπίσουν, ακόμη και αν είμαστε πολύ μακριά, πίσω απο βλάστηση ή σε απόλυτο σκοτάδι. Άξιο αναφοράς είναι το μοντέλο χειρισμού, το οποίο μπορούμε να πούμε πως έχει σχεδόν τελειοποιηθεί. Ο χειρισμός του χαρακτήρα είναι πραγματικά απολαυστικός, με τη στιβαρότητα, την αμεσότητα και τη χάρη των κινήσεών του να κλέβουν την παράσταση. Σε αυτόν τον τομέα η Crytek "έδωσε ρέστα" και της αξίζουν συγχαρητήρια. Σε γενικές γραμμές, το single-player αφήνει τον παίκτη με την ιδέα οτι θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν είναι ήδη ένα εξαιρετικό παιχνίδι.
Μια αστική ζούγκλα... κυριολεκτικά - Τεχνικός τομέας
Αν υπάρχει κάποιο σημείο όπου το Crysis 3 παίρνει άριστα, αυτός είναι ο αψεγάδιαστος τεχνικός τομέας (διαβάστε παρακάτω για τη συγκλονιστική έκδοση στο PC). Σίγουρα μια απο τις καλύτερες στιγμές του παιχνιδιού είναι όταν αντικρίζουμε για πρώτη φορά αφ' υψηλού την πάλαι πότε μεγαλούπολη και αστικό κέντρο, η οποία έχει μετατραπεί σε μια μισογκρεμισμένη, σκουριασμένη και υγρή ζούγκλα, ενω το ίδιο εντυπωσιακό είναι και το Fulton Hydra Dam.
Τα animations, οι φωτισμοί, τα particle effects, η απεικόνιση της Νέα Υόρκης και ο οπτικός τομέας γενικότερα, είναι αδιαμφισβήτητα απο τους κορυφαίους που έχουμε δει στην τρέχουσα γενιά. Το σίγουρο είναι βέβαια, πως όσον αφορά το συγκεκριμένο παιχνίδι, το PC έχει το σαφές προβάδισμα, αφού οι τωρινές κονσόλες έχουν δείξει μέχρι που μπορούν να φτάσουν. Βέβαια, ο γράφων πιστεύει οτι οιdevelopers θα μπορούσαν να κάνουν περισσότερα με το setting αυτό, όσον αφορά το δημιουργικό μέρος και το level design. Ο ηχητικός και μουσικός τομέας επίσης κυμαίνονται σε υψηλά επίπεδα, "ντύνοντας" εξαιρετικά τη δράση.Το Multiplayer
Φυσικά, ένα σύγχρονο shooter, για να χαρακτηριστεί πλήρες, πρέπει να έχει ένα αξιοπρεπές multiplayer κι αυτό η Crytek το ξέρει καλά. Εξάλλου δεν εξηγείται διαφορετικά το γεγονός πως σε σημεία φαίνεται πως έπεσε περισσότερο βάρος στο multiplayer τμήμα, παρά στο single player. Εδώ υπάρχουν 11 modes όπως τα κλασικά Deathmatch, Team Deathmatch (και τις hardcore παραλλαγές τους), Capture the Relay, King of the Hill, αλλά και συγκεκριμένα όπως τα Hunter, Assault, Extraction κ.α.
Ακόμα, το παιχνίδι κυκλοφορεί με 12 χάρτες, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ικανοποιητικοί, τόσο σε ποσότητα, όσο και σε ποιότητα. "Highlight" είναι σίγουρα η επιστροφή του αγαπημένου για πολλούς χάρτη από το Crysis 2, Skyline, ο οποίος έχει υποστεί μια ελαφριά οπτική αναβάθμιση. Πρώτο πράγμα που παρατηρεί κανείς, είναι η αναγκαία πτώση στην ποιότητα των γραφικών, ενώ στη συνέχεια σημαντικό είναι το γεγονός πως το τρέξιμο και τα άλματα δεν χαραμίζουν καθόλου ενέργεια, η οποία αυτή τη φορά αποτελείται απο δύο μπάρες, μια για το Cloak, και μια για το Armor ability.
Στη δράση συμμετέχουν έως και 12 παίκτες για τις κονσόλες (16 για τους υπολογιστές), και η ροή των μαχών είναι άκρως ικανοποιητική, αφού το τεράστιο οπλοστάσιο, τα διάφορα abilities και η ποικιλία σε modes και χάρτες διαφοροποιούν συνεχώς το gameplay, δίνοντας αντοχή στο χρόνο. Την εμφάνισή τους κάνουν και τα γνωστά killstreaks, ενώ πολλές επιβραβεύσεις και αντικείμενα για ξεκλείδωμα περιμένουν όσους επενδύσουν στο εξαιρετικό multiplayer.
Ένα απο τα πιο ενδιαφέροντα modes, αν όχι το κορυφαίο, είναι το Hunter. Δέκα άτομα ξεκινούν ως Cell Operatives, και δύο ως Hunters, εξοπλισμένοι με μόνιμο Cloak και Predator Bow. Κάθε πράκτορας Cell που εξουδετερώνεται μετατρέπεται σε Hunter και το παιχνίδι τελειώνει όταν επέλθει το χρονικό όριο ή αποδεκατιστεί η ομάδα Cell. Σίγουρα από τις πιο δυνατές online εμπειρίες του Crysis 3, είναι ο εκκωφαντικός ήχος που ακούγεται όταν κάποιος αόρατος Hunter μας πλησιάζει απειλητικά. Τέλος, όσον αφορά το multiplayer, ελπίζουμε να διορθωθούν κάποια performance issues, που προκαλούν κολλήματα, lag, pop-ups και δίνουν γενικότερα την αίσθηση ότι είναι κάπως "βαρύ" σε σημεία, ειδικά σε κάποιον που μπορεί να προέρχεται απο τα παιδιά μάχης των CoD, Battlefield ή Halo.Έχοντας κάνει αρκετά λάθη στο παρελθόν, όσον αφορά τη συμπεριφορά της απέναντι στους PC κατόχους (βλ. το προβληματικό, αρχικά, port του Crysis 2), η Crytek έσπευσε να αντιστρέψει το κλίμα με το τρίτο μέρος της σειράς Crysis, παραδίδοντας μία αξιοπρεπέστατη και πλήρης έκδοση για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Αυτό σημαίνει πως όσοι έχετε σκοπό να αγοράσετε το Crysis 3 στο PC, ετοιμαστείτε να "κλάψετε". Τα δάκρια, αφενός θα έρθουν από το απίστευτο οπτικό αποτέλεσμα και αφετέρου από το γεγονός ότι για να δείτε το Crysis 3 να τρέχει σε maximum settings, θα πρέπει να διαθέτετε ένα σύγχρονο -και ακριβό- gaming σύστημα.
Εμείς δοκιμάσαμε το Crysis 3 σε "high-end PC" και οφείλουμε να ομολογήσουμε πως η λεπτομέρεια και η γενικότερη ποιότητα των γραφικών, σε σημεία "σοκάρει". Από τα απίστευτης ποιότητας textures και τα πλούσια -σε πολύγωνα- περιβάλλοντα, μέχρι τα εξωφρενικά όμορφα particle effects καιphysics, η CryEngine 3 δείχνει για τα καλά τα "δόντια" της. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι έχουμε να κάνουμε με τον πιο προηγμένο, τεχνολογικά, τίτλο όλων των εποχών και γιατί όχι, το πρώτο δείγμα της επόμενης γενιάς.
PC Gameplay (Max Settings)
"Παίζοντας" λιγάκι με τις ρυθμίσεις και κάνοντας έρευνες στο διαδίκτυο, διαπιστώσαμε πως σε γενικές γραμμές, το optimization στα PCs είναι ικανοποιητικό, πράγμα που σημαίνει ότι θα "τρέξει" σχετικά καλά σε υπολογιστές διετίας ή ακόμη και τριετίας. Υπάρχουν όμως προβλήματα που ευτυχώς μπορούν να λυθούν και να σας χαρίσουν αρκετά frames παραπάνω, ώστε να μπορείτε να τρέξετε όσο το δυνατόν καλύτερα το Crysis 3 στο PC σας.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε, όσοι είστε κάτοχοι κάρτας γραφικών της AMD, είναι να κατεβάσετε και να εγκαταστήσετε τους επίσημους beta drivers (13.2) για τη GPU σας -θα τους βρείτε εδώ. Αυτό θα βελτιώσει, τουλάχιστον, κατά 30-40% την απόδοση του τίτλου, ενώ θα ξεκλειδώσει πλήρως την υποστήριξη διάταξης Crossfire (για όσους διαθέτουν δύο κάρτες γραφικών σε ένα σύστημα). Παρόμοιοι drivers που βελτιώνουν την απόδοση του τίτλου υπάρχουν και για την πλατφόρμα της nVidia, ωστόσο η βελτίωση δεν είναι τόσο εντυπωσιακή, όσο στην περίπτωση των beta drivers της AMD. Σε κάθε περίπτωση, αν ανήκετε στο στρατόπεδο της nVidia, κατεβάστε και εγκαταστήστε τους beta drivers της εταιρίας πριν ξεκινήσετε το παιχνίδι σας.
Ως γνωστόν, η τεχνική του anti-aliasing είναι εξαιρετικά δαπανηρή σε πόρους συστήματος, οπότε η πρώτη ρύθμιση που πρέπει να κάνετε σε περίπτωση που δεν είστε ικανοποιημένοι με το ρυθμό ανανέωσης των καρέ της οθόνης, είναι να μειώσετε -ή ακόμη και να απενεργοποιήσετε εντελώς- το anti-aliasing. Γενικότερα θεωρούμε πως κάρτες γραφικών που μπορούν "τρέξουν" το Crysis 3, σε high settings και ανάλυση άνω των 1280x720 pixels, δεν έχουν ουσιαστική ανάγκη ενός μεγάλου πολλαπλασιαστή στο anti-aliasing(πχ. x8).
Δε θα μπορούσε να λείπει μία αναφορά στη δυνατότητα 3D απεικόνισης, η οποία είναι αποκλειστική μόνο στην PC έκδοση. Δυστυχώς, το 3D στο Crysis 3 είναι ξεκάθαρα εκεί, απλά για να υπάρχει και δεν προσφέρει τίποτα το ουσιώδες, παρά μόνο μία απλή και συνηθισμένη αίσθηση βάθους. Τέλος, η PC έκδοση υποστηρίζει άψογα -με την αντίστοιχη αλλαγή στο user interface- όλα τα σύγχρονα gamepads της αγοράς.Συμπεράσματα
Το τρίτο κεφάλαιο της σειράς, έρχεται και στέκεται κάπου ανάμεσα στα Crysis και Crysis 2, στην προσπάθεια να συνδυάσει τα καλύτερα στοιχεία των δυο αυτών παιχνιδιών. Αποτέλεσμα είναι ένα εξαιρετικό FPS, που θα μπορούσε κάλλιστα να μπει μέσα στα καλύτερα των τελευταίων χρόνων. Από τη μία έχουμε κάποια παράπονα απο την έλλειψη πρωτοβουλιών, τη μικρή διάρκεια, το αδύναμο σενάριο και την αίσθηση ότι θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερο, ενώ στον αντίποδα, έχουμε να κάνουμε με έναν από τους αρτιότερους τεχνικά τίτλους που έχουμε δει μέχρι σήμερα, αψεγάδιαστο χειρισμό, απολαυστικό, πολυποίκιλο gameplay και "δυνατό" multiplayer. Το σίγουρο είναι οτι πρόκειται για μια απο τις μεγαλύτερες κυκλοφορίες του 2013, οπότε οι λάτρεις του genre, ρίξτε του οπωσδήποτε μια ματιά...
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου